KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2018/4326 E., 2019/2701 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Mart 2019
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
323 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalılar ... ve ... vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın davacıya çarpmasıyla oluşan kazada, davacının ağır biçimde yaralandığını ve malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak ve davalı ... sadece maddi tazminattan sorumlu olmak kaydıyla 5.000,00 TL. maddi ve 30.000,00 TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiş; 15.09.2014 tarihli ıslah dilekçesiyle, maddi tazminat taleplerini 96.983,96 TL'ye yükseltmiştir.
Davalı ... vekili, poliçe limitiyle sınırlı biçimde ve kusur oranında gerçek zarardan sorumlu olduklarını, kusur ve maluliyet ile zarar konularında uzman kurullardan rapor alınması gerektiğini, davadan önce temerrüde düşürülmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Davalılar ... ve ... vekili, davaya konu kazada davalı sürücünün kusuru bulunmadığını, istenen manevi tazminatın fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delilere göre; davacı tarafın maddi tazminat isteminin kabulü ile 96.983,96 TL'nin davalı ... yönünden dava ve diğer davalılar yönünden kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte müteselsilen tahsiline; manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 15.000,00 TL'nin kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar ... ve ...'tan müteselsilen tahsiline, fazla isteğin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2018/4326, K. 2019/2701, 11 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama