Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2018/4551 K.2020/293

Taraflar arasındaki ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine ilişkin kararın Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda; esas yönünden istinaf isteminin reddine ilişkin kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 06/09/2006 tarihinde, davacı küçüğün annesi tarafından kullanılan ve kaza tarihi itibariyle ZMMS poliçesi yaptırmadan trafiğe çıkan motosiklet ile karşı aracın çarpışması sonucunda meydana gelen çift taraflı kazada davacı küçüğün annesinin hayatını kaybettiğini, davacı müvekkiline, davalı kurumun kazaya karışan diğer aracın işleteni, sürücüsü ve sigortasını yaptıran sigorta şirketi tarafından herhangi bir tazminat ödemesi yapılmadığını, davacının annesinin kullandığı tespit edilen vasıtanın kaza tarihi itibariyle zorunlu sigorta poliçesi bulunmadığından rizikonun meydana geldiği tarihte geçerli olan teminat tutarları dâhilinde sigortasını yaptırmamış olanların neden olduğu bedensel zararlardan 5684 sayılı Sigortacılık Kanununun 14. maddesi gereğince davalı ... Hesabının

sorumlu tutulduğunu ve anılan Yasanın 14 maddesinin 1. fıkrası uyarınca da Güvence Hesabının da aynen sigorta şirketleri gibi sorumlu olduğunu ve sigorta şirketlerinin hak ve yetkilerine haiz bulunduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 3.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatın kaza tarihi olan 06/09/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davacının Sarıkamış Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/715 Esas sayılı dosyası ile ...'na (Türkiye Sigorta ve Reasürans Şirketleri Birliği) yönelik aynı konuda, tarafları aynı olan başka bir dava açtığını, HMK 114. maddesi gereğince "aynı davanın daha önceden açılmış ve halen görülmekte olmamasının" dava şartı haline getirildiği ve hâkim tarafından her aşamada resen nazara alınması gerektiğinden, davanın usulden reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekilince süresi içerisinde istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre, Sarıkamış Asliye Hukuk Mahkemesi' nin 2017/22 Esas, 2017/181 Karar sayılı ilamının usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunması nedeniyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK 353/(1)-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi'nce verilen karara yönelik olarak davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi'nce esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.