Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2018/4696 K.2020/39

Davacı ... ile davalı ...Ş. arasındaki, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkin davadan dolayı, Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 20.04.2017 gün ve 2016/142- 2017/614 sayılı karara karşı, davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi'ne yapılan istinaf başvurusu üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi'nce verilen 06.07.2018 gün ve 2017/1498- 2018/903 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosyadaki kağıtlar okundu gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının trafik sigortacısı olduğu aracın davacının idaresindeki traktöre çarpmasıyla oluşan kazada davacının ağır biçimde yaralanıp malul kaldığını belirterek belirsiz alacak davası olarak açtıkları davada fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL. maddi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; olaya ilişkin ceza soruşturması sırasında, davacı ile karşı araç sürücüsünün uzlaşma yoluyla aralarındaki uzlaşmazlığı çözümledikleri ve C. Başsavcılığı tarafından kamu adına kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği; 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 253/19. maddesinde, eylem nedeniyle uzlaşmanın sağlanılması halinde soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamayacağı ve dava açılmış ise davadan feragat edilmiş sayılacağının hüküm altına alındığı; davaya konu edilen uyuşmazlığın taraflar arasında Ödemiş Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan soruşturma sonucu

çözümlendiği; tarafların aralarındaki uyuşmazlığı giderdiklerine ve maddi manevi tazminat talepleri olmadığına dair aralarında uzlaşma tutanağı düzenledikleri gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen hükme karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi tarafından; davacının ceza soruşturmasındaki 17.12.2015 tarihli uzlaşma protokolü ile dava dışı işleteni ibra ettiği ve işletenin hukuki sorumluluğunu üstlenen davalı ZMS sigortacısı yönünden haklarını saklı tutmadığı gerekçesiyle, usul ve yasaya uygun bulunan ilk derece mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk derece mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine, HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi'nce esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre; usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.