Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2018/5266 K.2020/4514

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davacı şirkete zorunlu mali mesuliyet sigortası ile sigortalı, davalıya ait aracın başka bir araca çarparak hasarlanmasına sebebiyet verdiğini, kazadan sonra karşı aracın kasko sigortasına 11/07/2011 tarihinde 5.997,00 TL ödendiğini, sigortalının aracının ehliyetsiz sürücü tarafından kullanımı sırasında kaza yapmış olması nedeniyle ödediği bedeli sigortalısından geri isteme hakkının doğmuş bulunduğunu belirterek 5.997,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davalının maliki olduğu aracın ehliyetsiz sürücüsünün kusurunun davalıya yükletilemeyeceğini, talebin fahiş olduğunu, tarafların kusurunun belirlenmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 5.997,00 TL rücu tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiz ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 04/04/2016 gün ve 2015/17497 Esas 2016/4212 karar sayılı ilamı ile "gerçek zarar miktarı hususunda konusunda uzman makina mühendisi bilirkişiden rapor aldırılmadan eksper raporuna göre yapılan ödemeye göre karar verilmesinin doğru olmadığı" gerekçesiyle karar bozulmuş ve mahkemece bozma ilamına uyulmuştur.

Bozma sonrası yapılan yargılama sonrasında mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 5.949,44 TL rücu tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.