KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2018/5331 E., 2020/819 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
299 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili; müvekkiline sağlık sigortalı, dava dışı...'ın kazada yaralanması nedeni tedavi giderlerinin müvekkilince karşılandığını, 6111 Sayılı Yasa gereğince davalının bu tedavi giderlerinden sorumlu olduğunu açıklayıp sigortalıya ödenen 20.767,91 TL'nin rücuen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.
İş Mahkemesince, davaya bakma görevinin asliye hukuk mahkemelerine ait olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiş, Asliye Hukuk Mahkemesince, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kabulü ile 20.767,91 TL'nin tahsiline karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-6100 Sayılı HMK'nun 331/2. maddesinde "görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmesi halinde yargılama giderlerine o mahkemece hükmedileceği..." düzenlenmiştir. Davalı lehine HMK 331/2 maddesi ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince daha önce verilen görevsizlik kararı nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde görevsizlik kararı nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemiş olması doğru değil ise de bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2018/5331, K. 2020/819, 6 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama