Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2018/5604 K.2020/5091

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ..., ... Gıda İmalat Turizm ve Pazarlama San. ve Tic. Ltd. Şti., ... ve ... Gıda Temizlik Turizm İnşaat Ve İhtiyaç Maddeleri Sanayi Ticaret A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, ... Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti’nin iflasına karar verildiğini, tasfiyeyi yürüten iflas idaresince müflis şirketin birtakım taşınmazlarını iflas tarihinden önce davalılara devredildiğini belirterek, söz konusu tasarrufların iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ..., ... Gıda İmalat Turizm ve Pazarlama San. ve Tic. Ltd. Şti., ... ve ... vekilleri, ayrı ayrı verdikleri cevap dilekçelerinde, borçlu şirket hakkında önce iflas erteleme kararı verildiğini, bu aşamada atanan kayyum tarafından düzenlenen rapora göre dava konusu taşınmazların satışı için İzmir 4. Asliye Ticaret

Mahkemesi’nin 2007/805 E -2008/24 K sayılı kararı ile izin verildiğini, satışın bu izinle yapıldığını, muvazaa veya mala kaçırma amaçlarının olmadığını, raiç bedel üzerinden borçlunun borçlarına mahsuben gerçekleştiğini belirterek haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Davalı ..., duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, davalılar ..., ..., ..., ... ve ... şirketleriin borçlu şirketin borca batıklığını bilen ve bilmesi gereken kişilerden olduğu, davalılara yapılan satışlarda taşınmazın gerçek değeri ile satış değeri arasında bir misli fark bulunmadığı ancak İİK.'nun 279/2 maddesi gereğince müflis şirketin borca batıklığının bilen ve bilmesi gereken kişilerden olduklarından alacağa mahsuben hisselerin satın alındığı ve para ve mutad ödeme vasıtalardan biri ile temlik alınmış sayılamayacağını,

yapılan tasarrufun her ne kadar iflasın ertelenmesi davası neticesinde şirketin iflasının önlenmesi bakımından İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2007/805-2008/24 EK sayılı dosyasından alınan izin ile alınmış ise de.

Mahkemece verilen izin neticesinde hissenin satın alınması olgusunun para ve mutat ödemeler dışında temlik alınmasına neden olduğu kaldı ki şirketin iflasın ertelenmesi davası sonucunda iflastan kurtularak alacaklıların borçlarına yetecek mal varlığı da kalmadığı anlaşıldığından bahisle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar ..., ... Gıda İmalat Turizm ve Pazarlama San. ve Tic. Ltd. Şti., ... ve ...

Gıda Temizlik Turizm İnşaat ve İhtiyaç Maddeleri Sanayi Ticaret A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, dava dışı tüm alcaklılarının da menfaatinin gözönüne alınmış olmasına göre davalılar ..., ... Gıda İmalat Turizm Ve Pazarlama San. ve Tic. Ltd. Şti., ... ve ... vekillerinin aşağıdaki bent dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Davanın İİK'nun 283/2 maddesi gereğince bedele dönüşmesi halinde, üçüncü kişinin davacının alacağından fazla olmayacak şekilde bu bedel ile sorumlu olması gerekir,

bedel üzerinden faiz yürütülmesi mümkün olmadığı halde, bedel üzerinden faiz yürütülmesi usul ve yasaya aykırıdır.

3-Davacının ... Gıda İmalat Turizm Ve Pazarlama San. ve Tic. Ltd. Şti. aleyhine açtığı, İzmir 5.Asliye Ticaret Mahkemisinin 06.06.2013 tarih 2013/47 Esas 2013/121 Karar sayılı ilamı ile davalı ... vekilinin, bu Mahkeme nezdinde yapılan yargılamada, dosyaya vekalet sunduğu, bu itibarla kendisini vekille temsil ettiren anılan davalı lehine vekalet ücreti doğduğu açıktır. Kaldıki Ticaret Mahkemesi tarafından görevsizlik kararı verilirken, vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin görevli mahkemece hüküm altına alınmasına karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nun 331/2. maddesi uyarınca, görevsizlik kararı verilen mahkemedeki vekalet ücretinin görevli mahkemede hüküm altına alınması gerekirken, bu husus gözardı edilerek hüküm kurulması da doğru değildir.

Ne varki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.