KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2018/5649 E., 2020/2482 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Mart 2020
- Mahkemesi
- İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
344 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı temyiz başvurusunun reddine dair verilen ek kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili müvekkilinin mirasbırakanının ... plakalı araçta yolcu olduğu araç sürücüsünün asli kusurlu olduğu, kaza tarihinde müvekkillerinin desteğinin 18 yaşında olduğu, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla eksik ödenen tazminatın hesaplanarak ödenmesini şimdilik 100,00'er TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili tarafından 28.01.2016 tarihinde, davacı ... için 25.765.87 TL için ... için 40.689,98 TL için bedel artırımı yapılmıştır.
Davalı vekili davanın reddine karar verilmiştir.
Sigorta Hakem Heyeti tarafından, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; Karayolları Trafik Kanunu 111/2. maddesinde belirtilen 2 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiş, davacılar vekili tarafından İtiraz Hakem Heyeti nezdinde karara itiraz edilmiş; Sigorta İtiraz Hakem Heyeti tarafından davacıların itirazlarının reddi kararına karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesi’nce 30.11.2017 tarihli karar ile hakem heyeti tarafından verilen kararın miktar itibariye kesin olduğu gerekçesiyle 5684 S.Y'nın 30/12. ve HMK'nın 346/1 ve 352. maddesi gereğince davalı tarafın istinaf isteminin reddine, kesin olarak karar verilmiş, davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinin ibrazı üzerine davacı vekilinin 08/01/2018 tarihli temyiz talebinin reddine dair 16.07.2018 tarihli ek karar tesis edilmiş, davacı vekili tarafından ek karar temyiz edilmiştir.
Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi tarafından verilen 30.11.2017 tarih ve 2017/703 Esas 2017/1032 sayılı kararın kesin olarak verildiği anlaşılmakla; davacı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin olarak verilen 16/07/2018 tarihli ek kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2018/5649, K. 2020/2482, 3 Mart 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama