Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2018/6041 K.2020/233

Davacı ...'a velayeten ... ile davalılar ..., ... aralarındaki dava hakkında Nazilli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nden verilen 18/04/2013 gün ve 2012/165-2013/114 sayılı kararın Dairemiz’in 26.04.2018 gün ve 2015/11150 2018/4552 sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Mahkemece, 23/03/2010 tarihli karar ile davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 38.268,00 TL maddi tazminatın ve 4.000,00 TL manevi tazminatın, ... için 750,00 TL manevi tazminatın tahsiline, tedavi giderlerine ilişkin istemin ve manevi tazminat talebi hakkında fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hükmün davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine her ne kadar Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nin 2011/2845 Esas, 2012/4996 Karar sayılı ilamı ile “... mahkemece sigorta şirketinin 05/10/2009 tarihinde davacıya yaptığı 11.000,00 TL sigorta ödemesinin tazminattan mahsubu yönünde bozma kararı verilmiş,

bozma sonrası yerel mahkemece aynı şekilde kurulan hükmün davalı ... vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizce kazanılmış hak gereği Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 2011/2845 Esas, 2012/4996 Karar sayılı bozma ilamındaki gerekçelerle hükmün bozulmasına karar verilmiş ise de yerel mahkemece en başından beri 11.000 TL ödemenin mahsup edildiği anlaşılmakla maddi hataya dayalı bozma kararından dolayı usuli kazanılmış hak doğmayacağı göz önüne alındığında yerel mahkeme kararının doğru olduğu ve onanması gerektiği hasıl olmuştur.