Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2018/6086 K.2020/3635

Taraflar arasındaki tazminat davası yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı temyiz başvurusunun reddine dair verilen ek kararın süresi içinde davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 25/02/2015 günü davalı ...'nın sevk ve idaresindeki 33 M 0394 plakalı aracın müvekkillerinin murisi ...'e çarptığını ve ...'ün vefat ettiğini, ... plakalı aracın davalı ... adına kayıtlı olduğunu, ZMMSS'inin davalı ... şirketi olduğunu, taraflarından davalı ... şirketine sigorta bedeli olan 268.000,00 TL'nin ödenmesi hususunda ihtar çekildiğini, sigorta tarafından yalnızca 80.000,00 TL ödeme yapıldığını, ödemenin gerçekte alınması gereken tazminat miktarından çok az olduğunu belirterek,

fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, müvekkillerinin her biri için 3.000,00 TL olmak üzere toplamda 15.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 25/02/2015 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte, davacılardan ... için 40.000,00 TL, ... için 30.000,00 TL, ... için

30.000,00 TL, ... için 30.000,00 TL, ... için 30.000,00 TL olmak üzere toplam 160.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte daalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davacıların davalılar ... ve ... aleyhine açılan manevi tazminat davalarının kısmen kabul kısmen reddine, davacı ... için 30.000,00 TL manevi tazminat, davacı ... için 20.000,00 TL manevi tazminat, davacı ... için 20.000,00 TL manevi tazminat, davacı ... için 20.000,00 TL manevi tazminat, davacı ... için 20.000,00-TL manevi tazminat olmak üzere toplam 110.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 25/02/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsil edilerek davacılara verilmesine karar verilmiş; karara karşı, davalılar ... ve ... vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi’nce 25.09.2018 tarihli karar ile verilen kararın miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle 5684 S.Y'nın 30/12. ve HMK'nın 346/1 ve 352. maddesi gereğince davalı tarafın istinaf isteminin reddine, karar verilmiş, davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz dilekçesinin ibrazı üzerine davalılar ... ve ... vekilinin temyiz talebinin reddine dair 16.10.2018 tarihli ek karar tesis edilmiş, davalılar ... ve ... vekili tarafından ek karar temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi tarafından verilen 25.09.2018 tarih ve 2018/676 Esas 2018/806 sayılı kararın kesin olarak verildiği anlaşılmakla; davalılar vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin olarak verilen 16/10/2018 tarihli ek kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından ek kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.