Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2018/6097 K.2020/3905

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davalı tarafın istinaf başvurusunun kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; müvekkillerinin desteği olan ...'in 14/10/2010 tarihinde ...karayolunda emniyet şeridine park etmiş olan minibüse binmeye çalışırken aynı istikamette seyir halindeki beyaz renkli, açık kasalı bir aracın çarpması sonucu vefat ettiğini, kaza sonunda olay yerinden kaçan aracın ve şüphelinin tespitine yönelik araştırmalar neticesinde ... plakalı araç sürücüsü şüpheli ... hakkında açılan ceza davası sonunda beraatine karar verildiğini, buna göre müvekkiline çarpıp kaçan araç ve sürücüsünün kimliğinin belirsizliğini korumaya devam ettiğini, bu nedenle davalı ...

Hesabına dava açmak zorunda kaldıklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla eşi ... için 1.000,00 TL, kızları ... ve ... için 100'er TL olmak üzere toplam 1.200,00 TL maddi tazminatın davalıya başvuru tarihinden başlayarak avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulü ile davacı ... için 146.969,89 TL maddi tazminatın, davacı ... için 16.365,77 TL maddi tazminatın, davacı ... için 11.664,34 TL maddi tazminatın 28/01/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara ayrı ayrı verilmesine, fazlaya ilişkin faiz isteminin reddine, karar verilmiş; davacılar vekili ve davalı Anadolu Anonim Türk sigorta vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi’nce;

davacı vekilinin istinaf talebinin reddine, davalı vekilinin istinaf talebinin kısmen kabulüne, kısmen reddine, İstanbul 4.Asliye Ticaret Mahkemesinin 09/11/2016 gün, 2015/254 Esas, 2016/783 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, davanın kabulü ile davacı ... için 146.969,89 TL maddi tazminatın, davacı ... için 16.365,77 TL maddi tazminatın, davacı ... için 11.664,34 TL maddi tazminatın dava tarihi olan 10/03/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara ayrı ayrı verilmesine, fazlaya ilişkin faiz isteminin reddine karar verilmiş.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'ya eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2018 yılı için 47.530,00 TL'dir.

Mahkemece, davacılar ... ve ... yönünden maddi tazminat davası kabul edilmiş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce adı geçen davacılar yönünden hükmedilen destek tazminatı miktarları aynen kabul edilmekle, davacılar ... ve ... bakımından temyize konu edilen karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1/6/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin hükmün adı geçen davacılar yönünden kesin olması nedeni ile reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacılar tarafından davadan önce ... Yönetmeliği kapsamında başvurularak tazminat talep edilmiş, hesabın ödeme yapmaması üzerine dava

açılmış ve dava dilekçesinde talep edilen tazminatlara başvuru tarihinden itibaren faiz işletilmesi talep edilmiştir. O halde, başvuru dilekçesinin tebliği tarihi olan 17.01.2011 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken dava tarihi olan 10.03.2015 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru değil, bozma nedeni ise de, davacının beyanları da gözönüne alınarak (28.01.2011) bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK hükümleri gereğince düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.