Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2018/996 K.2020/147

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı maddi tazminat davasının kabulü, manevi tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen hükmün davacı vekili ve davalı ... Et ve Gıda Sanayi Üretim Tic. Ltd.Şti. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu kaza sonucunda davacının yaralandığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakkını saklı tutarak 10.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 08.11.2016 tarihli Islah dilekçesi ile dava değerini 58.678,96TL ye yükseltmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre maddi tazminat yönünden davanın kabulü ile 58.678,96-TL tazminatın davalı ... yönünden 08/04/2011 temerrüt, diğer davalılar yönünden 05/07/2009 kaza tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, Manevi tazminat yönünden davanın kısmen kabulü ile 40.000,00-TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan 05/07/2009 kaza tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ait istemin reddine,karar verilmiş hüküm davacı vekili ve davalılardan ... Et ve Gıda Sanayi Üretim Tic. Ltd.Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde,Adli Tıp Maluliyet raporunun ve maddi tazminata ilişkin hesap raporunun hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının, davalı ... Et ve Gıda Sanayi Üretim Tic. Ltd. Şti.nin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarara dayalı maddi ve ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

6098 sayılı TBK'nun 56. (818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 47.) maddesi hükmüne göre, hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.

Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar açıkça gösterilmiştir.

Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özellikleri gözönünde tutması ve buna göre manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. (HGK 23/06/2004, 13/291-370) Yukarıda belirtilen hususlar olay tarihi,ve kusur durumları gibi hususlar da dikkate alındığında, davacı lehine takdir edilen manevi tazminatın bir maiktar fazla olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.