Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/194 K.2019/12312

Taraflar arasındaki, ölümlü trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı ... Şirketi vekili ve davalı Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü Kilis İl Özel İdare Müdürlüğü vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın, davacıların eşi/ babası ...'e çarpmasıyla ölümlü kaza meydana geldiğini, davacıların ölenin desteğinden yoksun kaldığını ve manevi zarara uğradıklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak ve davalı ... şirketi sadece maddi tazminattan sorumlu olmak kaydıyla 10.000,00 TL. maddi ve toplam 100.000,00 TL. manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiş; 25.02.2015 tarihli ıslah dilekçesiyle, davacı ... için maddi tazminat taleplerini 21.375,00 TL'ye yükselterek, tazminatların kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle tahsilini istemiştir.

Davalı Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü Kilis İl Özel İdare Müdürlüğü vekili, davaya konu alacakların zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... şirketi vekili ve davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile davacı eş ... için 21.267,64 TL. maddi tazminatın davalı ... şirketi yönünden dava ve diğer davalılar yönünden kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte müteselsilen tahsiline, diğer davacılar yönünden destekten yoksun kalma tazminatı talep şartları oluşmadığından, maddi tazminat istemlerinin reddine; davacı ... için 8.000,00 TL. ve diğer davacılar için 4.000,00'er TL. olmak üzere toplam 20.000,00 TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte sigorta şirketi dışındaki davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... Şirketi vekili ve davalı Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü Kilis İl Özel İdare Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 109/2. maddesi gereği uzamış ceza zamanaşımı süresi içinde davanın açılmış ve ıslahın yapılmış olmasına.

KTK'nun 85 vd. maddeleri gereği, araç işleteni olan davalı idarenin zarardan sorumlu tutulmasında bir isabetsizlik bulunmamasına; oluşa ve dosya kapsamına uygun olarak düzenlenen bilirkişi heyeti raporundaki kusur oranlarının benimsenmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına; manevi tazminatın takdirinde TBK'nun 56. (BK'nun 47.) maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre; davalı ...

Şirketi vekili ve davalı Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü Kilis İl Özel İdare Müdürlüğü vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, ölümlü trafik kazası nedeniyle, ölenin yakınlarının destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Davacıların, ölen yakınlarının mevcut ve gelecekteki muhtemel desteğinden yoksun kalmaya ilişkin zarar talebi, davacıların henüz doğmamış ve geleceğe ilişkin zararı olduğundan, desteğin ve zarar giderim talebinde bulunan davacıların muhtemel yaşam sürelerinin usul ve uygulamaya uygun olarak belirlenmesi; yine, ölenin geride kalan hak sahiplerine sağlayacağı destek miktarının belirlenmesi bakımından da desteğin ölüm tarihindeki son gelirinin doğru biçimde tespiti önem kazanmaktadır.

Somut olayda; hükme esas alınan 26.01.2015 tarihli aktüerya raporunda, hak sahibi davacı eş ... ve ölenin muhtemel bakiye yaşam sürelerinin, CSO 1980 tablosuna göre belirlendiği; ayrıca, davaya konu kaza ve ölüm tarihi 2006 yılı olduğu halde 2015 yılına ait AGİ dahil edilmiş asgari ücret üzerinden hesaplama yapıldığı; davaya konu kazanın oluşumundaki desteğin % 70 kusuru düşülmeden tazminat hesaplamasının yapıldığı görülmektedir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 1989/4-586 Esas, 1990/199 sayılı kararı ve Dairemizin yerleşik içtihatları gereği, Population Masculine Et– Feminine (PMF 1931) Tablosu esas alınarak desteğin ve davacı eşin muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi; işlemiş döneme ilişkin hesaplamada işleyen yıllara ait olan AGİ dahil edilmemiş (destek 76 yaşında ve pasif devrede olduğundan) asgari ücretlerin esas alınması; desteğin kusuru oranında tazminattan indirim yapılasıyla sonuç tazminatın belirlenmesi gerekmektedir.

Bu itibarla; anılan rapor, hükme esas almaya elverişli değildir.

Açıklanan vakıalar karşısında mahkemece; destek ve davacı eş ...'nin muhtemel bakiye ömür sürelerinin PMF 1931 Yaşam Tablosu'na göre belirlenmesi; ölümün gerçekleştiği ve davacı eşin destekten yoksun kaldığı tarih 2006 yılı olduğundan, bu yıl ve devam eden yıllara ait asgari ücretler üzerinden işlemiş dönem hesabının yapılması; yine, desteğin kazadaki% 70 kusuru oranında indirim yapılması suretiyle sonuç tazminatın hesaplanması hususlarında, konusunda uzman başka bir aktüerden rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, hatalı hesapları içeren bilirkişi raporuna göre yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.