Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/2282 K.2020/7131

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili, tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, davacılardan ... 'nin eşi, ...,... 'ın çocuğu, diğer davacıların babası olan ...'un, davalılardan ...'ın sürücüsü, ...'ın maliki, Generali Sigorta AŞ'nin trafik sigorta şirketi bulunduğu kamyonun çarpması sonucu olay yerinde vefat ettiğini, olayda araç sürücüsü davalı sürücünün tam kusurlu olduğunu, haksız fiil nedeniyle müteveffanın eşi, çocukları ile anne ve babasının müteveffanın desteğinden yoksun kaldıklarını, maddi ve manevi zarara uğradıklarını,

davalılardan Generali Sigorta AŞ'nin sadece maddi zararlardan sorumlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak davacıların her biri için ayrı ayrı 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile yine her biri için 10.000,00 TL olmak üzere toplam 66.000,00 TL maddi ve manevi tazminatın olay tarihi olan 28.06.2011 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek oranda faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davacılar vekili, 17.09.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile destekten yoksun kalma tazminatı talebini davacılardan eş için 37.449,00 TL'ye anne için 1.951,47 TL'ye baba için 1.426,09 TL'ye ... için 8.384,84 TL'ye ... için 5.416,99 TL'ye, ... için 2.137,32 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı Generali Sigorta AŞ vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia savunma toplanan deliller ve dairemiz bozma ilamına uyulmasına karar verilerek davanın kısmen kabulü ile davalı Generali Sigorta A.Ş.'nin kazanılmış hakları nazara alınarak; davacı ... yönünden 8.384,84 TL, davacı ... yönünden 5.245,09 TL.; davacı ... yönünden 1.591,13 TL. maddi tazminatın dava tarihi olan 11.11.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Generali Sigorta A.Ş. den tahsili (Mahkemenin 2011/450E., 2014/38K. Sayılı ilamı ile aleyhlerine maddi tazminata hükmedilen davalılarla müştereken ve müteselsilen sorumlu olmak üzere) ile davacılara ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazasından kaynaklı destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece dairemiz bozması öncesi verilen karar davalılar tarafından temyiz edilmiş, davalılar ...,... 'in temyiz itirazları reddilmiş davalı Generali Sigorta AŞ vekilinin bir kısım temyiz itirazları kabul edilmiş ve karar bozulmuştur. Bu kez davalılar ...,... Karar Düzeltme kanun yoluna başvurmuş dairemizce karar düzeltme talebi reddedilmiştir.

Mahkemece işbu karardan sonra 15.11.2018 tarihinde kesinleştirme tutanağı hazırlanmış buna göre "davacılar ..., ..., ... ve ... yönünden manevi tazminatları bozma ilamı dikkate alınarak 15.02.2016 tarihinde kesileştiği, davacı ... yönünden manevi tazminatın Karar düzeltme red kararı dikkate alınarak 26.04.2017 tarihibde kesinleştiği davalılardan ...,... aleyhine hükmedilen maddi tazminatlar yönünden davacı ... lehine hükmedilen maddi tazminatın karar düzletme yoluna gidilmemesi üzerine 18.08.2016 tarihinde kesinleştiği, diğer davacılar lehine hükmedilen maddi tazminatın bozma ilamı dikkate alınarak 15.02.2016 tarihinde kesinleştiği" belirtilmiştir.

Gerekçeli kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği Anayasa ve HMK da düzenlenmiştir. Kararın gerekçesinin de sonucu ile tam bir uyum içinde, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıkta olması zorunludur. Yargıtay'ın hukuka uygunluk denetimi yapabilmesi için de ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş bir hüküm bulunması gerektiği açıktır.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada, hükmedilen maddi ve manevi tazminatlar yönünden mahkemenin 04.02.2014 tarihli 2011/450 E.- 2014/38 K. sayılı hükmü kesinleştiğinden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken hükmedilen tazminatlar ve yargılama giderleri bakımından hükmün 4. bendine infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm tesisi,

hükmün 3.bendinde red edilen kısım yönünden davacı aleyhine olacak şekilde harcın oranlanması ve yine hükmün yargılama giderlerine ilişkin 5.bendinin davacıların tazminat talebi kabul edilmiş olmasına rağmen gerekçeye aykırı şekilde "Davacı tarafından bozma sonrası yapılan 306,00 TL yargılama giderinin davanın kabul ve ret oranına göre hesaplanan 292,22 TL'sinin 233,8 TL'sinin davalı ... 'dan.

73,25 TL.sinin davalı ...'dan alınarak davacılara ödenmesine, kalan kısmın davacılar üzerinde bırakılmasına," şeklinde yargılama giderinin davacılardan alınarak davacılara yeniden ödenmesine şeklinde karar verilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.