KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2019/2523 E., 2020/4531 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Temmuz 2020
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
294 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili müvekkili ...'nın, sürücü ... kullandığı kamyonda iken davalılardan ... maliki olduğu diğer davalı ... kullandığı araçla çarpışması sonucu meydana gelen trafik kazasında hayati tehlike geçirerek ağır şekilde yaralandığını, belinde ve kaburgalarında kırıklar, kafasında da yaralanma olduğunu, müvekkilinin 5 defa ameliyat olduğunu, müvekkili ... uzun süre tedavi görmesine rağmen hala iyileşemediğini, bunun da müvekkili açısından maddi manevi çöküntüye yol açtığını, müvekkili ... için 25,000,00 TL maddi, 25.000,00 TL manevi tazminat, ayrıca eşi için 7.000,00 TL,
çocukları için 7.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 78.000,00 TL maddi manevi tazminat taleplerinin olduğunu belirterek yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulü ile davacının maddi tazminat talebi hakkında feragat nedeni ile davanın reddine, davacının manevi tazminat talebinin 34.500,00 TL'lik kısmının
kabulüne 18.500,00 TL'lik kısmının reddine, davacı ... için 17.750,00 TL, davacı ... için 4.750,00 TL, davacı ... için 4.000,00 TL, davacı ... için 4.000,00 TL, davacı ... için 4.000,00 TL, olmak üzere toplam 34.500,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 15.11.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'den müştereken ve müteselsilen alınıp davacılara ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2019/2523, K. 2020/4531, 8 Temmuz 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama