Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/26 K.2020/5372

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 12/04/2013 tarihinde davalıya ait ... plakalı aracın %75 kusurlu kullanımı sonucu müvekkili sigorta şirketine kasko sigortası ile sigortalı ... plakalı araca çarparak hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, ekspertiz sonucu sigortalısına 71.971,00 TL tazminat ödediklerini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 71.971,00 TL'nin ödenme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Ankara 10. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 18/04/2017 gün ve 2015/305-2017/147 sayılı ilamında; davanın kısmen kabulü ile 51.412,23 TL tazminatın ödeme tarihi olan 20/08/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesince; davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nun 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye

Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.