Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/2781 K.2020/5327

Taraflar arasındaki ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne ilişkin kararın Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4.Hukuk Dairesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda; istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra,dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

- KARA R-

Davacılar vekili.

20/04/2014 tarihinde dava dışı sürücü ... sevk ve idaresindeki kamyonet ile seyir halinde iken zeminin ıslak olması sebebiyle direksiyon hakimiyetini kaybederek aracını devirmesi sonucu tek taraflı trafik kazasının meydana geldiğini, kazada araçta yolcu olarak bulunan ...’in hayatını kaybettiğini, çocuk yaştaki ...’in ise yaralandığını, dava konusu aracın davalı ... şirketi ... tarafından kaza tarihi itibariyle ZMMS poliçesi ile teminat altında olduğunu, müvekkili ...'in kazada ölen ...'in eşi, ... ise oğlu olduğunu belirterek her bir davacı için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile,

1.000,00'er TL destekten yoksun kalma tazminatının davalı şirkete başvuru tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiş, 12/03/2018 havale tarihli harçlandırılmış ıslah dilekçesi ile davacı ... için talebini 134.264,00 TL'ye, davacı ... için talebini 45.255,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulü ile, davacılardan ...'in eşinin desteğini kaybetmesinden dolayı 134.264,00 TL tazminatın, davacı ...'in annesinin desteğini kaybetmesinden dolayı 45.255,00 TL tazminatın davalı ... şirketinden müracaatı takip eden 8. günün sonu olan 09/06/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle ve davalı ... şirketi sigorta limiti ile sorumlu olmak üzere davalıdan alınıp davacılara ayrı ayrı verilmesine, karar verilmiş,hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre, davalı vekilinin istinaf başvurusunun, HMK 353/1-b,1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanununun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'ya eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2019 yılı için 58.800,00 TL'dir. Davacı ... yönünden yönünden hükmedilen maddi tazminat miktarı 45.255,00 TL olup temyize konu edilen karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1/6/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı vekilinin temyiz itirazlarının davacı ... yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Destek Saniye’nin kaza tarihinde herhangi bir işte çalışmadığı, ev hanımı olduğu dosya kapsamı ile sabittir. Mahkemece, hükme esas alınan aktüer raporunda desteğin ev hanımı olduğu ve asgari ücret düzeyinde gelir elde edeceği kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Söz konusu zararın hesaplanması sırasında esas alınan asgari ücret, bir çalışmanın karşılığı değil ekonomik bir değer taşıyan yaşamsal faaliyetlerin sürdürülmesinin karşılığıdır. Hal böyle olunca da ücretle fiilen çalışanlara uygulanmak için getirilen asgari geçim indiriminin, ücretli bir çalışmanın söz konusu olmadığı ev hanımı olan destekten dolayı uğranılan zararın hesaplanması sırasında dikkate alınamayacağı açıktır.

Buna göre; destek Saniye’nin ev hanımı olması göz önüne alınarak, zarara ilişkin gelirinin AGİ’siz net asgari ücret üzerinden aktif-pasif devre ayrımı yapılmaksızın tüm hesap süresi pasif devre kabul edilerek AGİ’siz net asgari ücret üzerinden hesaplanarak sonuca ulaşılması gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.