Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/2924 K.2020/3239

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen karar verilmesine yer olmadığına, kısmen kabulüne kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine; mahkemece, 16.02.2016 tarihli ek karar ile temyiz harcının süresinde yatırılmaması nedeniyle davalı ...'in temyiz isteminin reddine dair verilen kararın, davalı ... tarafından süresi içinde temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ...'in idaresindeki aracın müvekkili davacının kullandığı motosiklete çarpması sonucu müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını, davalı ...'un aracı uzun süreli kiralama yolu ile elinde bulundurmasından dolayı kendisine husumet yöneltildiğini, müvekkilinin kaza nedeniyle büyük acı çektiğini beyan ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik kazanç kaybı karşılığı 5.000,00 TL, çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar karşılığı 5.000,00 TL olmak üzere toplam 10.000,00 TL'nin sigorta şirketi dışındaki davalılar yönünden olay tarihinden,

davalı ... şirketi yönünden dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, 100.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte sigorta şirketi dışındaki davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 08.10.2015 tarihli dilekçesi ile maddi tazminat talebini 140.485,66 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalılar ... ve ... cevap dilekçesi vermemiştir.

Davalı ... vekili 04.12.2015 havale tarihli dilekçesi ile dava konusu trafik kazası nedeniyle 19.11.2015

tarihinde davacı vekilinin hesabına 190.000,00 TL ödeme yaptıklarını beyan etmiş, karşı taraftan yargılama gideri ve vekalet ücreti taleplerinin olmadığını beyan etmiş, davacı vekili 10.12.2015 tarihli duruşmada, davalı ... şirketi tarafından gönderilen dilekçe ve ödeme beyanını kabul ettiklerini, davalarının maddi tazminat açısından konusuz kaldığını, manevi tazminat talepleri açısından davaya devam ettiklerini beyan etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının maddi tazminat taleplerinin konusunun kalmadığı anlaşıldığından karar verilmesine yer olmadığına, davacının manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile 25.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile sigorta şirketi dışındaki davalılardan müştereken müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazla talebin reddine dair kararın, davacı vekili ve davalı ... tarafından temyizi üzerine, davalı ... tarafından temyiz edilen kararın temyiz harcının süresinde yatırılmaması gerekçesiyle temyiz isteminin reddine ilişkin verilen 16.02.2015 tarihli ek karar da davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Hükmün davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemece, kesin süre içinde temyiz başvuru ve peşin harcının yatırılmadığı gerekçesi ile kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiş, bu ek karar da adli yardım talepli olarak davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Adli yardımdan yararlanabilmenin şartlarını düzenleyen 6100 sayılı HMK'nın 334/1. maddesinde "Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler" denilmek suretiyle adli yardımdan yararlanabilecek kişilerle ilgili genel çerçeve çizilmiştir.

Dosya kapsamındaki belgelerin incelenmesinden; davalı ...’in mali durumu itibariyle temyiz harçlarını yatırmasının güç olduğu, bu giderleri ödeme konusunda ödeme gücünün bulunmadığı anlaşıldığından davalı ...'in adli yardım talebi kabul edilerek temyiz itirazları incelenmiştir.

2-Davalı ...'in temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemenin 10/12/2015 tarihli, davacının maddi tazminat talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 25.000,00 TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasak faizi ile tahsiline dair

karar davalı ...'e 14.01.2016 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı tarafça 18.01.2016 tarihinde temyiz talebinde bulunulmuştur. Mahkemece 18.01.2016 tarihli muhtıra ile davalı ...'e temyiz başvuru ve peşin harcını yatırmak üzere 7 günlük kesin süre verilmiş, muhtıra 02.02.2016 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı süresi içerisinde harç ve giderleri yatırmadığı gibi aynı süre içerisinde adli yardım talebinde bulunmamıştır. Bu durumda mahkemece düzenlenen muhtıra ve sonrasında verilen temyiz dilekçesinin reddine dair ek karar usul ve yasaya uygun olduğundan, mahkemenin 16.02.2016 tarihli Ek kararının onanması gerekmiştir.

3-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, özellikle manevi tazminat talebi ile ilgili olarak hüküm kurulurken olayın meydana geliş şekli, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, olay nedeniyle duyulan acı ve elemin derecesi ve B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınmış olmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün onanmasına, karar vermek gerekmiştir.