Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/3254 K.2020/5075

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan istinaf incelemesi sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 29/08/2015 tarihinde müvekkilinin ... plakalı araç ile seyir halinde iken sürücüsünü ve plakasını bilmediği siyah renkli ... marka araç tarafından sıkıştırılması sonucu yaralamalı trafik kazası meydana geldiğini, müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100,00 TL geçici, 100,00 TL kalıcı işgöremezlik tazminatı olmak üzere toplam 200,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden, aksi halde dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle veya yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, plakası tespit edilemeyen aracın kazaya sebebiyet verdiğinin tanık, kamera kaydı vs. delillerle ispatlanması gerektiğini, kusur durumunun Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak tespit edilmesi gerektiğini, davacının daimi maluliyet durumunun tespiti için Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Dairesinden rapor alınması gerektiğini, tazminatın uzman bilirkişilerce hesaplanması gerektiğini, davacının geçici işgöremezlik zararı talep edemeyeceğini, güvence hesabının sorumluluğunun kaza tarihinde poliçedeki teminat limiti ve kusur oranı ile sınırlı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davacının %100 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine dair karar verilmiş, karara karşı davacı vekilinin istinaf yoluna başvurması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi’nce davacı vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.