Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/3570 K.2020/5581

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davacılar vekilinin istinaf başvurusunun reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili dava dilekçesinde; 02.10.2015 tarihinde ... sevk ve idaresindeki davalıya sigortalı aracın tek taraflı olarak karıştığı kazada davacıların desteği ... vefat ettiğini, bu kazada müvekkillerinden ...'in eşini, ...'in ise annesini kaybetmesi nedeniyle destekten yoksun kaldıklarını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla her bir davacı için ayrı ayrı 500,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle davacı ... için 204.995,80 TL; davacı ... için 57.936,79 TL tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davanın reddine karar verilmiş, davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, İstanbul Bölge

Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi’nce Davacılar vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b/1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk derece mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacılar vekilince yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.