KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2019/4791 E., 2020/4227 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Temmuz 2020
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
299 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkilinin kullandığı aracın davalı ... tarafından zorunlu trafik sigortası adı altında sigortalandığını, davacının bu araç ile yaptığı kaza sonucu ... isimli şahsın yaralandığını, sigorta şirketinin kaza ile ilgili taahhüdünün 125.000,00 TL olduğunu, sigorta şirketi tarafından kazazede ...'e haricen 26.000,00 TL ödendiğinin kendileri tarafından öğrenildiğini, ancak kazazede ...'ün davacı aleyhine Uşak 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/275 Esas 2013/358 Karar sayılı dosyasıyla tazminat davası açtığını, mahkemece yapılan yargılama sonunda 43.168,77 TL maddi tazminata hükmedildiğini,
sigorta şirketinin ödemesi gereken 43.168,77 TL ile ödediği miktar arasında 17.168,77 TL bulunduğunu, kazazede ...'ün tazminat alacağı için Uşak 4. İcra Müdürlüğünün 2014/257 sayılı dosyasıyla icra takibi başlattığını, ...'e sigorta şirketi tarafından ödenen 26.000,00 TL miktarın mahsubu için kendileri tarafından gerekli başvurunun yapılacağını,
ancak müvekkilin ödemek zorunda kalacağı fark olan 17.000,00 TL'nin sigorta şirketi tarafından faiziyle birlikte davacıya ödenmesi gerektiğini beyanla eksik ödenen 17.000,00 TL'nin kaza tarihi olan 26/02/2009 tarihi itibariyle işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketinden alınarak davacıya verilmesine, karar verilmesini dava ve talep etmiştir.
Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulü ile 11.853,67 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2019/4791, K. 2020/4227, 1 Temmuz 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama