Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/5075 K.2019/8628

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacılar vekili, davacı ...’in işleteni ve sürücüsü olduğu araç ile davalının işleteni ve sürücüsü olduğu aracın kavşakta çarpışması sonucunda meydana gelen kazada davacı ... ve araçta yolcu olarak bulunan eşi davacı ...'nın yaralandıklarını ve araçlarının hasar gördüğünü, kazanın oluşumunda karşı araç sürücüsünün kusurlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, araç hasarı ile ilgili olarak 13.500,00 TL maddi tazminat ve ayrı ayrı 2.000,00'er TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacıların davasının kısmen kabulü kısmen reddi ile; 2.080,00-TL'nin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, 1.000,00'er TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren davalıdan alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 Sayılı HMK.'nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle mülga 1086 Sayılı HUMK'nun 427. maddesinde öngörülen temyiz kesinlik sınırı 01.01.2017 tarihinden itibaren 2.270,00 TL'ye çıkarılmıştır.

Mahkemece 2.080,00-TL maddi, 1.000,00'er TL manevi tazminata hükmedildiğinden, maddi ve manevi tazminata ilişkin hükümler davalı yönünden ayrı ayrı kesin niteliktedir.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.