Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/5155 K.2020/6436

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacılar vekili, 28/08/2012 tarihinde davacıların murisinin kullanmakta olduğu bisiklet ile davalıların sürücü ve ZMMS'si oldukları aracın çarpışması nedeni ile ölümlü trafik kazası meydana geldiğini, davacıların murisin desteğinden yoksun kaldıklarını beyan ederek, her bir davacı için ayrı ayrı 10.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili ve davalı ... davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; 28.288,08 TL maddi tazminatın 28/08/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...'a verilmesine, 17.803,15 TL maddi tazminatın 28/08/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...'a verilmesine, diğer davacılar tarafından davalılar aleyhine açılan maddi tazminat davasının her bir davacı yönünden ayrı ayrı reddine, 30.000,00 TL manevi tazminatın davacı ...'a,

30.000,00 TL manevi tazminatın davacı ...'a, 25.000,00 TL manevi tazminatın davacı ...'a, 25.000,00 TL manevi tazminatın davacı ...'a verilmesine, 25.000,00 TL manevi tazminatın davacı ...'a 28/08/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'tan tahsili ile davacıya verilmesine, davacılar tarafından davalı ...Ş. aleyhine açılan manevi tazminat davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacılar vekilinin ve davalı ... vekilinin aşağıda ki bentler kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 10/3 maddesi “Bu davaların tamamının reddi durumunda avukatlık ücreti, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre hükmolunur” şeklindedir.

Somut olayda her bir davacının davalı ...Ş. yönünden manevi tazminat istemleri tümden reddedilmiş olması bakımından karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 10. maddesinin 3. bendine göre kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine, davacılar sayısınca maktu vekalet ücreti taktiri gerekirken bu hususun gözden kaçırılarak davalı lehine nispi vekalet ücreti takdir edilmesi doğru görülmemiş hükmün davacılar lehine bozulması gerekmiştir.

3-Muris Hasan kaza tarihinde 21 yaşında olup belirli aylarda aday imam olarak çalıştığı ve açıköğretim ilahiyat fakültesinde okuduğu belirtilmiş ise de, adı geçen murisin askerlik vazifesinin de zorunlu olduğu gözetilerek askere gidip gitmediği, tecil durumu ve ayrıca askerlik dönüşü belli bir süre sonra iş bularak çalışmaya başlayabileceği, dolayısıyla bu dönemlerde gelir elde edemeyeceği hususlarının göz önünde bulundurulması gerekirken, bilirkişi raporunda bu yönde herhangi bir değerlendirme yapılmamıştır. Eksik inceleme ile karar verilemez. Bu durumda mahkemece belirtilen hususlarda aynı hesap bilirkişisinden ek rapor aldırılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

4-Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, B.K.’nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak, hak ve nasafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nun 4. maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nasafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar, kaza tarihi, kusur oranları dikkate alındığında, takdir olunan manevi tazminatların “bir miktar fazla” olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.