Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/532 K.2020/4250

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan istinaf incelemesi sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'ya eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2018 yılı için 47.530,00 TL'dir.

Eldeki dosyada; davacı ... için ıslah dilekçesi ile 18.337,31 TL geçici iş göremezlik tazminat talep edilmiş, yerel mahkemece bu yöne ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Yerel mahkemenin kararına karşı davacı vekili tarafından geçici iş göremezlik tazminatı ile sınırlı olarak yapılan istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi Dairesince esastan reddine hükmedilmiştir. Davacılar vekili hükmü, geçici iş göremezlik tazminatı ile sınırlı olarak temyiz etmiştir.

Temyize konu edilen karar davacı taraf bakomından kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1/6/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin hükmün kesin olması nedeni ile reddine karar vermek gerekmiştir.