Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/5773 K.2020/3601

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların sürücüsü, maliki, ZMSS'si olduğu kamyonun sürücüsünün % 100 kusurlu hareketleri sonucu sol şeritte seyir halinde iken arkasından gelen araçlara bakmadan direksiyonu sağa kırarak davacı ...'a ait işyerinin park yerine girerek bisiklet üzerinde duran ...'a çarpıp kamyonlarının arka tekerleklerinin altına alarak ezdiğini ve ölüm tehlikesine sebebiyet verdiğini, olay yerinde bulunan kişilerin aracın kapısına vurarak kendisini uyarmaları üzerine davalı sürücünün kamyondan inerek kaçtığını,

...'ın bu sebepten dolayı 15-20 tonluk aracın tekerlekleri altında çok büyük acı ve ızdırap içinde 25-30 dakika kadar uzun bir süre kaldığını, daha sonra ... isimli şahsın olay yerine gelerek aracı biraz ileri çekerek tekerlek altındaki ...'i acı ve ızdıraplı halinden kurtardığını, ...'ın henüz 13 yaşında olduğunu belirterek tedavi giderleri ile takılabilecek cihazlar, işgörmezlik, yardımcı kişi tazminatı kapsamında ... için 20.000,00 TL, ... için 2.500,00 TL, ... için 2.500,00 TL toplam 25.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar

verilmesini, beden ve ruh tamlığının ihlali sonucu olarak ... için 150.000,00 TL ... için 75.000,00 TL, ... için 75.000,00 TL kardeşi ... için 25.000,00 TL toplam 325.000,00 TL manevi tazminatın ... ve Hazırlar ...Mimarlık İnş. Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti.'den müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacılardan ... yönünden velayeten talep edilen maddi tazminat isteminin kabulü ile 133.359,63 TL sürekli ve geçici iş göremezlik ve malüliyet kaynaklı maddi tazminatın olay tarihi olan 06/07/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, davacılardan ...

Kalaç ve ...'ın maddi tazminat istemlerinin reddine, davacıların manevi tazminat istemlerinin kısmen kabul kısmen reddi ile davacılardan ... için 5.000,00 TL, ... Kalaç ve ... için ayrı ayrı 2.000,00'er TL ve ... için 500,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 06/07/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan ... ve Hazırlar ...Mimarlık İnşaat Nakliye San ve Tic. Ltd.

Şti'den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Borçlar Kanunu'nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.

O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre

değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması ve buna göre manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. (HGK 23/06/2004, 13/291-370)

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacılar lehine takdir olunan manevi tazminatların bir miktar az olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.