Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/6247 K.2020/1222

Davacı ... ile davalılar ..., ..., ... İsviçre Sigorta A.Ş. ve ...arasındaki dava hakkında ... 22. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen, 24/03/2016 gün ve 2012/96 Esas-2016/78 Karar sayılı hükmün davacı vekili ile davalılar ... ve ... vekilleri tarafından yapılan temyiz edilmesi üerine, Dairemizin 28.05.2019 gün 2016/17388 Esas, 2019/6927 Karar sayılı kararı ile hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı ... Başkanlığı vekili tarafından bu kez kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

-K A R A R-

1-Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan cismani zararı nedeniyle tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda, davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen hükmün davacı vekili ile davalılar ... ve ... vekilleri temyiz edilmesi üzerine,her ne kadar Dairenin 28.05.2019 gün 2016/17388 Esas, 2019/6927 Karar sayılı kararı ile; davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiş ise de; Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekilinin karar düzeltme isteği yerinde görülerek, Dairemizin 28.05.2019 gün 2016/17388 Esas, 2019/6927 Karar sayılı düzeltilerek onama ilamının ortadan kaldırılmasına karar verilerek, dosyanın yeniden yapılan temyiz incelemesi sonunda;

Davacı vekili; davalı ...'in kullandığı, davalı ...'e ait ve davalı ... nezdinde sigortalı olan aracın 19/02/2010 tarihinde yaya halindeki davacıya çarpması sonucu meydana gelen trafik kazasında davacının ağır yaralandığını ve malul kaldığını,müvekkilinin kazaya bağlı olarak uğradığı maddi manevi zarara uğradığını beyanla, fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 1.000,00 TL maddi 20.000,00 TL manevi olmak üzere 21.000,00 TL tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı verdikleri cevap dilekçelerinde davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davaların kısmen kabulü ile 1.323,21 TL bakıcı masrafının olay tarihi olan 19/02/2010 tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'den tahsili ile davacıya verilmesine, davalı ...

Şirketine yöneltilen maddi tazminat davası konusuzkaldığından karar verilmesine yer olmadığına, SGK'na yöneltilen maddi tazminat davasının reddine, davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulüyle, 5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 19/02/2010 tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya dair taleplerin reddine, manevi tazminat davasının davalılar ...

Sigorta A.Ş ve SGK yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalılar ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

2-Davalılar ... ve ... vekillerinin hükmolunan maddi tazminata ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde; 6100 Sayılı HMK'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2016 tarihinden itibaren 2.180,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Temyize konu kararda, adı geçen davalılar aleyhine bakıcı gideri ile ilgili olarak hükmolunan maddi tazminatın 1.323,21 TL olduğu görülmektedir. Karar, anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden, hüküm altına alınan maddi tazminat kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden; davalılar ... ve ... vekillerinin yöne ilişkin temyiz istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ile davalılar ... ve ... vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün onanması gerekmiştir.