Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2020/10006 K.2021/1219

Taraflar arasındaki tazminat davası sonucu mahkemece verilen hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın, davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizce bozulması üzerine verilen direnme kararına karşı dava dosyası 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa'nın geçici 4/1. maddesi uyarınca Dairemize gönderilmiş olmakla, dosyadaki kağıtlar okundu gereği görüşülüp, düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; müvekkillerinin murisinin ... plakalı araçta yolcu olarak bulunduğunu, mola yerinde araçtan indiği sırada aynı mola yerine gelen ... plakalı otobüsün perondan çıkarken geri manevrası sırasında ...'e çarparak ölümüne neden olduğunu ileri sürerek, zorunlu ferdi koltuk sigortası kapsamında şimdilik davalıdan 10.000,00 TL'nin tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle talebini 175.000,00 TL olarak belirlemiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulü ile 175.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden(29/03/2016) itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş, hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi’nce, tüm dosya kapsamına göre, Kilis 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2016/330 Esas, 2017/143 Karar sayılı ilamının usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunması nedeniyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK 353/(1)-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı,

davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, Daire’nin 29.12.2019 tarih ve 2018/2812E.-2019/2279K. Sayılı ilamı ile, hükmün bozulmasına karar verilmiş, mahkeme tarafından, bozma ilamına karşı direnilmiş ve direnme kararı da davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.