Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2020/1909 K.2020/4631

Taraflar arasındaki tazminat davası yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı temyiz başvurusunun reddine dair verilen ek kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, .... İnş. Mob. Or. Ür. Mad. Gıda Tur. Oto. Ev Teks. Kuym. Day. Tük. Mal. San. Tic. Ltd. Şti'ne ait ... plakalı vasıtanın 13/04/2011/2012 tarihleri arasında 31805390 sayılı Birleşik Kasko paliçesi ile müvekkil şirkete sigortalı olduğunu, sigortalı aracın 05/11/2011 tarihinde karıştığı trafik kazası nedeniyle hasarlandığını, sigortalı tarafından İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/366 E sayılı dosyası ile hasar bedelinin ödenmesi için açılan davanın 2013/728 K. ile karara çıktığını, aracın hasarsız hali ile piyasa rayiç değerinin 24.000,00 TL olduğu tespiti yapılarak bu bedelin dava tarihinden itibaren işleyen avans faizi ile birlikte davacıya ödenmesine karar verildiğini, hükmolunan 24.000,00 TL tazminat bedelinin tüm ferileri ile birlikte İnegöl İcra

Müdürlüğünün 2014/351 sayılı dosyasına yatırıldığını, İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/366 Esas sayılı dosyasında aracın mülkiyetinin müvekkil şirkete verilmesi talep edilmiş olduğunu ancak mahkemece herhangi bir karar verilmediğini, temyiz ettiklerini ancak Yargıtay'ca onandığını, Kasko Sigorta Genel Şartlarının 3.2.1. Maddesi gereğince aracın mülkiyetinin müvekkil şirkete devrinin davalı sigortalı tarafından gerçekleştirilmediğini, bu nedenle 16 KAR 66 plakalı araç üzerindeki tüm takyidatların fekki ve araç müvekkil şirkete verildiğinden vergi borçlarından da muaf tutulmaları kaydıyla aracın mülkiyetinin müvekkil şirkete aidiyetine karar verilmesini talep verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile 16 KAR 66 plakalı aracın mülkiyetinin davacı ....'ye aidiyetine, dava konusu araç üzerindeki hacizlerin fek edilmesi talebinin reddine karar verilmiş; karara karşı, davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi’nce davalı vekili ve davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiş, davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinin ibrazı üzerine davacı vekilinin temyiz talebinin reddine dair 14/02/2020 tarihli ek karar tesis edilmiş, davacı vekili tarafından ek karar temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi tarafından verilen 07/11/2019 tarih ve 2017/2485 Esas 2019/3832 sayılı kararın kesin olarak verildiği anlaşılmakla; davacı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin olarak verilen 14/02/2020 tarihli ek kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından ek kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.