Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2020/191 K.2020/4666

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalıların sürücü malik ve trafik sigortacısı olduğu aracın davacıya çarparak yaralanmasına neden olduğunu davacının kaza nedeniyle iş ve gücünden kaldığını belirterek maddi ve manevi tazminat talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulüne; Davalı ... hakkındaki davanın feragat nedeniyle reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın kabulüne, 20.327,86 TL maddi tazminatın davalı ... poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere davalı ...Ş ile ...'tan tahsili ile davacıya verilmesine, 15.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'tan tahsili ile davacıya verilmesine, Güvence Hesabı aleyhine usulüne uygun bir dava açılmadığından hakkında karar vermeye yer olmadığına, karar verilmiş; hüküm davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalı vekilinin davaya ve ıslaha karşı süresi içerisinde beyanda bulunmamış olmasına, davacı vekilinin dava ve ıslah dilekçesinde manevi tazminata yönelik faiz talebinde bulunmamış olmasına göre, davalı ... vekilinin 2

nolu, davacı vekilinin 3 nolu bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

İş göremezlik zararının hesabında, davacının gelirinin doğru biçimde belirlenmesi, tazminatın doğru tespitinde önemli bir yer tutmaktadır. Çalışma hayatının aktif çalışma dönemi ve emeklilik dönemi olan pasif devre olarak ayrılması ve pasif devrede zararın asgari geçim indirimsiz asgari ücret düzeyinde bir zarar olacağının kabulünün gerektiği Dairemizin yerleşmiş içtihatlarındandır.

Pasif devre zararının hesaplanması sırasında esas alınan ücret, bir çalışmanın karşılığı değil, ekonomik bir değer taşıyan yaşamsal faaliyetlerin sürdürülmesinin karşılığıdır. Hal böyle olunca da ücretle fiilen çalışanlara uygulanmak için getirilen asgari geçim indiriminin, ücretli bir çalışmanın söz konusu olmadığı pasif dönem (devre) zararının hesaplanmasında dikkate alınamayacağı açıktır.

Zira, asgari geçim indirimi (AGİ), ücretin eki olmadığından, tazminat alacaklarının hesaplanmasına esas ücrete dahil edilemez.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda aktif ve pasif dönem için net asgari ücret üzerinden hesap yapılmıştır. Davacının pasif dönemine ilişkin tazminata esas geliri belirlenirken AGİ dahil edilmiş asgari ücret üzerinden hesaplama yapılması hatalıdır. Bu nedenlerle, pasif döneme ilişkin hesaplamanın, AGİ dahil edilmemiş asgari ücret üzerinden yapılması konusunda, ek rapor alındıktan sonra, varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

3-Davacı tarafça ıslah dilekçesinde hükmedilecek maddi tazminat tutarına kaza tarihinden itibaren faiz işletilmesi yönünde talebi bulunmasına rağmen mahkemece faiz talebi hakkında bir karar verilmemiş olması doğru olmamıştır.