Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2020/2124 K.2021/2461

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Genel Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacılar vekili, sürücü ... aracıyla müteveffa ... çarparak ölümüne sebebiyet verdiğini, davalı ... şirketine yapılan başvuru üzerine kısmi ödeme yapıldığını, ancak zararın karşılanmadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla bakiye maddi tazminat taleplerini içerir belirsiz alacak davalarının kabulü ile müvekkil ... ve ... için şimdilik 5.000,00'er TL maddi tazminatın muacceliyet tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle ve kaza tarihindeki güncel poliçe limitiyle sınırlı olarak davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Genel Sigorta A.Ş. vekili, davaya konu edilen trafik kazası sonrasında yapılan başvuru üzerine müvekkil sigorta şirketi nezdinde hasar dosyası açıldığını ve sigortalı araç sürücüsünün %75 kusur oranına göre davacı ...'a 20.264,87 TL, ...'a 13.272,93 TL tazminatın ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama,toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davanın kabulü ile davacı ... için 41.203,62 TL, davacı ... için 56.339,66 TL olmak üzere toplam 97.543,28 TL maddi

tazminatın davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Hükme esas alınan tazminat raporunda destek payları hesaplanırken davacılara ayrılan destekten yoksun kalma pay oranları hatalı tespit edilmiştir. Müteveffa 6 yaşında vefat etmiştir. Mahkemece hükme esas alınan aktüer raporunda,destek evlendikten sonra, anne ve davacı babaya ayrılan pay oranları dairemiz uygulamalarına göre fazla olmuştur.

Dairemiz uygulamalarına göre, desteğin evleninceye kadar gelirinin yarısını kendi ihtiyaçları yarısını da anne ve babası için ayıracağı varsayılarak bu dönemde desteğe iki anne ve babaya birer pay vermek suretiyle desteğin tüm gelirine oranlandığında evlenmeden önceki dönem içinde anne ve babanın her birine %25 pay verilmesi gerektiği, desteğin ileride evlenmesi ile birlikte desteğe iki, eşe iki, anne ve babaya birer pay verilerek, yine desteğin tüm gelirinin oranlanarak anne ve babaya %16'şar pay ayrılması,

desteğin bir çocuğunun olması durumunda iki pay desteğe, iki pay eşe bir pay çocuğa ve birer pay anne ve babaya ayrılmak suretiyle desteğin tüm gelirine oranlandığında anne ve baba için %14'er pay verilmesi daha sonra ikinci çocuğun doğacağı varsayılarak bu kez desteğe iki, eşe iki, çocukların her birine birer ve anne ve babaya birer pay verilerek desteğin tüm gelirine oranlanarak anne ve babaya 12,5'er pay verilmesinin uygun olacağı belirlenmiş olup,

destek tazminatlarının varsayımsal hesabının yapılması gerekirken anneye ve davacı babaya ayrılan pay oranı ömür boyu %20 olarak sabitlenerek hatalı varsayımına göre hesaplama yapılması doğru olmayıp bu yönde bilirkişi raporunun hükme esas alınması doğru görülmemiştir.

Bu durumda Mahkemece; Dairemiz'in yerleşik uygulamaları ile belirlenen ve yukarıda açıklanan destek payları esas alınmak suretiyle, davacıların talep edebileceği tazminat miktarının belirlenmesi hususunda, yeni bir bilirkişiden rapor alınarak oluşacak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, destek paylarının hatalı (yüksek) saptandığı rapordaki hesaplamanın kabulü doğru görülmemiştir.