Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2020/2141 K.2021/2521

Taraflar arasındaki tasarrufun iptaline ilişkin davanın reddine dair karara karara karşı davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi'ne istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nce verilen istinaf başvurusunun reddine dair verilen kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalı borçlu ...’den olan alacağını tahsil etmek için davalı aleyhine Bakırköy 6. İcra Müdürlüğü'nün 2010/23532 sayılı icra takibi başlattığını, takibin kesinleştiğini, borçlunun bilinen adresine hacze gidildiğini ve hacze kabil malının bulunamadığının tespit edildiğini, borçlunun adına kayıtlı gayrımenkullerini mal kaçırma gayesi ile diğer davalıya devredildiğini beyan ederek söz konusu tasarrufların iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davanın reddine karar verilmiş olup hüküm davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili tarafından gerekçeli kararın tebliğ tarihinden itibaren yasal iki haftalık süre içerisinde HMK'nın 342/2.maddesinin e bendi

gereğince istinaf sebeplerini ve gerekçesini belirtir dilekçe verilmediği, HMK'nın 355.maddesi gereğince re'sen yapılan incelemeye göre de istinafa konu kararda kamu düzenine aykırı bir husus da bulunmadığı gibi davacı vekilince istinaf başvuru dilekçesinin yasal 2 haftalık süre dolduğu 22/06/2017 tarihinden sonra 23/06/2017 tarihinde verildiği anlaşılmakla HMK'nın 352/1-d maddesi gereğince istinaf başvurusunun kesin olarak reddine karar verilmiş, söz konusu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesi kararının kesin olarak verilmiş olmasına rağmen davacı vekiline 30.01.2020 tarihinde tebliğ edildiği, söz konusu kararın da davacı vekili tarafından temyiz süresi geçtikten sonra 25.02.2020 tarihinde temyiz edilmiş olduğu anlaşılmakla, süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay’ca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra verilen temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.