KÜNYE
(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi 2020/507 E., 2021/580 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Şubat 2021
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K ARAR -
Davacı vekili, 10/07/2012 tarihinde müvekkili şirkete kasko sigortası ile sigortalı aracın, yolda bulunan rögar kapağının üstünden geçtiği esnada rögar kapağının açılarak aracın alt kısmı, teker ve yakıt deposuna çarparak aracın tekrar geldiği istikamete dönmesine ve hasarlanmasına sebebiyet verdiğini, sigortalı araçta meydana gelen hasar nedeniyle sigortalıya 31/10/2012 tarihinde 3.326,00 TL tazminat ödendiğini, kazanın davalı belediyenin rögar kapağının bakım ve onarımını gereği gibi yapmaması sebebiyle meydana geldiğini, davalıya yapılan başvurunun olumsuz sonuçlandığını belirterek 3.326,00 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, idarenin hukuki sorumluluğundan söz edebilmek için ortada bir zararın bulunmasının yanında idareye yüklenebilecek işlem veya eylemden kaynaklanan zarar ile idari faaliyet arasında nedensellik bağının kurulabilmesi gerektiğini, olayda illiyet bağı bulunmadığını, faiz tarihinin temerrüt tarihi olması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, ilgili bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulü ile 3.326,00 TL alacağın davalıya ihbar tarihi olan 27/11/2012 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine (Mahkemenin 2015/905 Esas 2016/744 Karar sayılı 02/06/2016 tarihli kararı ile tahsilde tekerrür olmamak üzere), Yargıtay bozma ilamında yer almayan hususlar ile ilgili olarak yeniden hüküm tesisine yer olmadığına, dair karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2020/507, K. 2021/580, 2 Şubat 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama