Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2020/633 K.2021/546

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün temyizen tetkiki davalılar vekilleri tarafından talep edilmiş, davalı ... vekilince de duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 02.02.2021 Salı günü davacı vekili Av....ile davalı ... vekili Av. ... ve davalı ... vekili Av. ... geldiler. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu ... hakkında takip yaptıklarını, takibin semeresiz kaldığını, borçlunun mal kaçırma amacı ile dava konusu taşınmazını 04.12.2012 tarihinde diğer davalı eşi İmran’a devrettiğini belirterek, bu tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın görülebilmesi için gerekli aciz belgesinin sunulmadığını, taşınmazın müvekkilinin birikimi ile alındığını ancak borçlu eşinin ticaretle uğraştığından teminat amaçlı kullanabilmesi için önce onun üzerine yapıldığını, daha sonra gerçek malik müvekkili adına tescil edildiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Davalı borçlu, cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, taşınmazın rayiç değerinin satış değerinin çok üzerinde bulunduğu, davalıların karı koca olduklarından borçlunun içinde bulunduğu mali durumu bilebilecek kişilerden olması nedeniyle karı koca arasındaki tasarrufun da İİK'nun 280. maddesi gereğince, davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmiştir.

İstinaf mahkemesi de, davacının alacağının 01.04.2011 tarihli kredi sözleşmesinden kaynaklandığı, bu sözleşmeden sonra düzenlenen limit arttırım sözleşmelerinde yine kefil olarak davalı ...'nin imzasının olduğu ve 20.08.2013 tarihli sözleşmede de, akdedilen sözleşmenin önceki sözleşmelerin cüz'ü olduğunun belirtildiği, dolayısıyla alacağın tasarruf tarihinden önce 01.04.2011 tarihinde doğmuş olacağının kabulü gerektiği, borçlu ...'nin adresinde yapılan ve borca yeter haczi kabil malın olmadığını belirleyen 15.05.2017 tarihli haciz tutanaklarının İİK.nın 105. maddesi uyarınca geçici aciz belgesi niteliğinde olduğu,

davalıların karı – koca olmaları nedeniyle 3. kişi konumundaki davalı ...’ın borçlu davalının mali durumu ile alacaklıları ızrar kastını bilen veya bilebilecek durumda olduğunun anlaşılması nedeniyle davalılar arasındaki tasarrufun İİK.nın 280/1-2. maddesi uyarınca iptal edilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön görülmediğinden bahisle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine, ancak nispi karar harcı yönünden HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında düzelterek karar verilmiş; karar, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davalılar vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön bulunmamasına, davalı borçlu ...’in aynı zamanda asıl borçlu ... Yapı İnşaat firmasının yetkilisi olması nedeni ile borcun doğumu ve sorumluluğu konusunda bilgi sahibi olmasına, kredi fonu ödemesinin dikkate alınarak aciz durumunun belirlenmiş olmasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.