Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2020/9245 K.2021/1474

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen 16/03/2019 gün, 2018/E.78951 Esas, 2019/16071 sayılı davanın kabulüne ilişkin karar ve İtiraz Hakem Heyetinin 16/05/2019 tarih ve 2019/İ.4605 Esas, 2019/İHK-5734 Karar sayılı davalının itirazının kabulü ile davanın reddine ilişkin kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

-K A R A R-

Davacı vekili 11.10.2018 tarihli Sigorta Tahkim Komisyonuna başvurusunda; 01.12.2013 tarihinde davalıya sigortalı aracın davacının resmi nikahsız eşi yaya ...'e çarpması neticesinde Mahmut Yiğit'in vefat ettiğini belirterek belirsiz alacak davası olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 5.500,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının olay tarihinden itibaren işleyen avans faizi ile birlikte davalı ... şirketinden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili; talep miktarını 35.234,57 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davacının talebinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, davacının talebinin kabulü ile davacı için 35.234,57 TL destekten yoksun kalma tazminatının 28/09/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte sigorta şirketinden alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına karşı davalı ... vekilince itiraz edilmesi üzerine itirazın kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılarak, davacının

birlikte yaşama ve destek olgusunu ispat edemediği gerekçesiyle davacının davasının reddine karar verilmiş; İtiraz Hakem Heyeti kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

5684 sayılı Sigortacılık Yasasının 30/12. maddesi gereği sigorta tahkim komisyonlarının 40.000,00 TL'yi geçmeyen kararları kesindir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Bu durumda; davacının artırdığı ve aleyhine reddedilen karar (uyuşmazlık) miktar itibariyle temyiz eden davacı yönünden kesin niteliktedir. Bu nedenle davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.