Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/10684 K.2016/365

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü. Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Üç aydan fazla hapis cezasına mahkum olması nedeniyle sanık hakkında TCK'nın 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de, adli sicil kaydında görülen Devrek Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/385-2002/75 E-K sayılı ilamı ile mahkum olduğu adli para cezasının ödenmemesi nedeniyle bu cezasının hapse çevrilerek 130 gün hapis cezası olarak infaz edildiği,

TCK'nın 50/5. maddesindeki “Uygulamada asıl mahkumiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası veya tedbirdir” şeklindeki düzenleme ile adli sicil kaydında görülen Devrek Sulh Ceza Mahkemesinin 2002/170-318 E-K sayılı kararı ile verilen 2 ay 10 gün hapis cezasının, cezanın ertelenmesi için aranan “3 aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmeme” objektif koşuluna aykırılık teşkil etmediğinin anlaşılması karşısında,

TCK'nın 51. maddesinde açıklanan "suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık" irdelenip sanığın yeniden suç işleyip işlemeyeceği yönünde nasıl bir kanaate varıldığı açıklanmadan kanuni olmayan gerekçe ile TCK'nın 51/1. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,