Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/12903 K.2015/14202

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesi gereğince hükmün konusu, iddianamede gösterilen eylem olduğundan iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması, dolayısıyla davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulması kanuna aykırıdır.

Bunun yanında, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun oluşabilmesi için, kanun metninde yazılı bulunan telefon etme, gürültü yapma yada aynı maksatla, hukuka aykırı bir davranışta bulunması bir kez yapmasının yeterli olmadığı, eylemin ısrarla tekrarlanması süreklilik arz etmesi ve sırf kişilerin huzur ve sükununu bozma saiki ile işlenmesi gerekmektedir.

Yargılamaya konu somut olayda ise iddianame anlatımına göre sanığın olay tarihinde hakkında evden uzaklaştırma cezası almasına rağmen, şikayetçiye ait araca bindiği ve bu şekilde üzerine atılı kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu işlediğinden bahisle kamu davasının açıldığı; kaldı ki, şikayetçinin kolluk aşamasında verdiği ifadesinde de şikayetinin bu yönde ve söz konusu eylemle sınırlı olduğu anlaşılmaktadır.

Bununla birlikte sanık hakkında uzaklaştırma ile diğer tedbir kararlarının verilmesine rağmen sanığın katılana rahatsızlık vermeye devam ettiği gerekçesiyle cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, iddianamede sanığın ısrarla katılanın huzur ve sükununu bozduğuna ilişkin bir iddianın olmaması göz önüne alındığında iddianamede tanımlanmayan eylemlerden hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesine aykırı hareket edilerek sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,