Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/14073 K.2015/13079

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 184/1. maddesinde "yapı ruhsatiyesi alınmadan veya ruhsata aykırı olarak bina yapan veya yaptıran" kişilerin cezalandırılması öngörülmüş olup, İmar Yasasının 5. maddesinde de bina kavramı kendi başına kullanılabilen, üstü örtülü ve insanların içine girebilecekleri ve insanların oturma, çalışma eğlenme veya dinlenmelerine veya ibadet etmelerine yarayan, hayvanların ve eşyaların korunmasına yarayan yapılardır." şeklinde açıklanmıştır.

Bu açıklama karşısında, sanık tarafından yaptırılan (6,04x5,91) ve (5,30x3,52) m2 ebatlarındaki iki adet kulübenin 01.03.2013 tarihli bilirkişi raporunda, “yapı” olduğu belirtilmesine rağmen bu kulübelerin İmar Yasasının 5. maddesi kapsamında tanımı yapılan “bina” vasfında bulunup bulunmadığı hususunda bir açıklamaya rastlanılmaması nedeniyle öncelikle bilirkişiden bu konuda ek rapor alınması, tapu kaydından taşınmazın sit alanında kaldığının anlaşılması nedeniyle de 2863 sayılı Kanun'a aykırılıktan suç duyurusunda bulunulması, bu yönde bir davanın açılması halinde davaların birleştirilmesi, TCK'nın 44. maddesi gereğince daha ağır cezayı gerektiren suçtan hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve yerinde olmayan gerekçe ile hüküm kurulması,