Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/16851 K.2016/4063

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

A-Sanığın aşamalarda; katılan doktor ...'ın kendisini muayene etmek istemediği, sanığın katılanın çalıştığı hastanede muayene olmak için ısrar etmesi üzerine de, boğazını sıktığını, bunun üzerine kendisinin de katılana tekme attığını tevil yollu ikrar etmesi, tanıklar ... ve ...'ye; katılanın sanığı muayene etme hususunda zorluk çıkartıp çıkartmadığının ya da sanığın hangi süreçte hakaret eylemlerine başladığının sorulmadığının anlaşılması karşısında, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması açısından ilk haksız eylemin kimden kaynaklandığının araştırılması,

tespit edilemediği takdirde şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği yaralama suçu yönünden TCK’nın 29, hakaret suçu yönünden ise anılan Kanunun 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanma olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

B-Kabule göre; 1-CMK'nın 231/6. maddesi uyarınca, engel mahkumiyeti bulunmayan ve yeniden suç işlemeyeceği kanaatiyle hakaret suçundan verilen hapis cezası ertelenen sanığın, kişilik özellikleri ile sanık hakkında öncesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği gerekçesiyle "sanığın yeniden suç işlemeyeceği konusunda mahkememizde olumlu kanaat oluşmaması nedenleri ile sanık hakkında CMK'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına" biçimindeki kanuni olmayan ve sanığın kişilik özelliklerinin değerlendirilmesi yönünden hem takdiri indirim hem de erteleme uygulamasıyla çelişkili gerekçeye dayanılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,