Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/17548 K.2017/13810

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanık tarafından gönderilen e-mail içeriklerinde tehdit niteliğinde herhangi bir ifadenin bulunmadığı gözetilmeden mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

2- Sanık hakkında yalnızca 25.09.2011 tarihli e-mail kapsamında tehdit suçundan açılmış bir dava bulunduğu gözetilmeden, iddianamede açılmayan davadan ayrıca hüküm kurulması,

3- Sanığın, hakaret eylemlerini aynı suç işleme kararı kapsamında, birden fazla kez gerçekleştirdiği anlaşılmakla, TCK’nın 125/3-a uyarınca belirlenen cezada aynı Kanunun 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılması suretiyle atılı suç yönünden tek bir hüküm kurulması gerektiği ve sanık hakkında hakaret suçundan birden fazla kez açılmış bir davada bulunmadığı gözetilmeden, ayrı ayrı mahkumiyet hükmü kurularak fazla ceza tayini,

4- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

5- TCK'nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluklarından, kendi alt soyu yönünden koşullu salıverme tarihine, kendi alt soyu dışındakiler bakımından ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi yerine, (c) bendindeki tüm haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksunluğa karar verilmesi,