KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2015/19569 E., 2016/2853 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Şubat 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Görevi yaptırmak için direnme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Katılanlar... ve ..., sanık ...'nın araç tekerleklerini kestiğini görüp, polis olduklarını belirterek dur ikazında bulunduklarında sanığın bıçakla kaçtığını, yakaladıklarında bıçağın sanığın bir metre ilerisinde olduğunu ve kendilerine direnmediğini belirtmelerine karşın; sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,
2- Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,
3- Kabule göre,
a- Olay sırasında sanıkların polisleri görünce farklı yerlere kaçmalarına ve farklı yerlerde yakalanmalarına rağmen, suçu ne şekilde birlikte işledikleri açıklanıp tartışılmadan eylemlerine TCK'nın 265/3. maddesi uygulanarak fazla cezaya hükmedilmesi,
b- TCK'nın 53/l-(c) maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,
c- Sanıkların görevi yaptırmamak için direnme eylemini birden fazla görevliye karşı tek bir fiil ile gerçekleştirmeleri karşısında, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2015/19569, K. 2016/2853, 17 Şubat 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama