Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/20175 K.2016/10699

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliklerine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'in tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak :

1- Sanığın, polis memurları ..., ... ve ...'ı kendisine vurduğunu savunması ve mahkemece de polis memurları hakkında yaralama suçundan mahkum edilmesi karşısında; olayın başlangıcı ve gelişimi üzerinde durularak sanık yararına görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden TCK'nın 29., hakaret suçu yönünden ise TCK'nın 129. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- Sanığın tekerrüre esas başka bir mahkumiyeti bulunduğu halde kesin nitelikteki önceki hükümlülüğünün tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

3- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,