Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/2103 K.2015/4074

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Sanık müdafiinin, ağır haksız tahrik hükmünü ve lehe hükümlerin uygulanmasını talep etmesi karşısında, sanığın savunması ve olayın çıkış sebebi üzerinde durularak TCK'nın 129. maddesindeki haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-TCK'nın 62. maddesinde öngörülen “Failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılamadaki davranışları, cezanın failin üzerindeki olası etkileri” gibi hususlar somut olayda değerlendirilmeden, yetersiz gerekçe ile takdiri indirimin uygulanmaması,

3-Her iki suçta da TCK'nın 43. maddesi ile artırım yapılırken, gerekçe gösterilmeksizin farklı oranlar uygulanması,

4-Hakaret suçunda uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK’nın 53/4. maddesi uyarınca anılan maddenin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerekirken, erteli 1 yıl 9 ay hapis cezasının kısa süreli olduğu biçimindeki kanuni olmayan gerekçe ile hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

5-Hakaret suçunda uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında belirlenecek denetim süresinin TCK’nın 51/3. maddesi uyarınca, ceza süresinden az olamayacağının dikkate alınmaması,