KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2015/21797 E., 2016/9289 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mayıs 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- 26.06.2009 tarihli tutanakta sanık ...'ın müştekilere yönelik hakaretinden bahsedilmediği, müştekilerin mahkemede alınan beyanlarında yalnızca temyiz dışı sanık ...'ın kendilerine hakaret ettiğini ve soruşturma aşamasındaki ifadelerinde ise her iki sanığın da hakaret ettiğini beyan etmeleri karşısında beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeden her iki sanığın sinkaflı küfür ettiği şeklindeki kabul ile eksik inceleme ile karar verilmesi,
2- Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında CMK'nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun tartışmasız bırakılması,
3- Sanığın, görevi yaptırmamak için direnme eylemini, birden fazla görevliye karşı bir suç işleme kararı kapsamında tek bir fiil ile gerçekleştirmesi karşısında, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
4- Sanık hakkında hükmolunan hapis cezalarının kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin her hüküm için ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
5- TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun süresi ve kapsamı açısından anılan Kanun maddesinin 3. Fıkrası hükmün gözetilmemesi,
6- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, uygulanmasına ilişkin hükmün Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2015/21797, K. 2016/9289, 2 Mayıs 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama