Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/22739 K.2017/8715

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, olay sırasında bir polis memurunun kendisine vurduğunu ve hakaret ettiğini belirtmesi bu savunmasının sanık hakkında düzenlenen doktor raporu ile doğrulanması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi üzerinde durulup, görevi yaptırmamak için direnme suçunda TCK’nın 29. maddesi, hakaret suçunda ise aynı Kanunun 129. maddeleri gereğince haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- Sanığın, 07/02/2013 tarihli duruşmadaki lehe hükümlerin uygulanması talebinin, TCK’nın 50. maddesindeki hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesini de kapsadığı gözetilerek, görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümde CMK’nın 230/1-d maddesi uyarınca, bu hususta kanuni dayanakları da gösterilerek olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

3- Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen TCK'nın 125/4 maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,