Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/23240 K.2016/9332

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- TCK'nın 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde;

hareketin icra vasıtalarının "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında, olay günü bir kavga olayına müdahale etmek için olay yerine giden müşteki polislerin temyiz dışı sanık ... ile bu sanığın aracını yol üzerinden çekmemesi nedeniyle tartışma yaşadıkları ve yine bu sanığın polislere karşı hakaret ve yaralama eylemlerinde bulunduğu,

temyize konu olan sanık ... ile diğer sanıkların da olay yerine gelerek müşteki polislere direndikleri şeklinde kabul edilen sanığın eyleminde, 08/06/2010 tarihli tutanak içeriğinde sanık ...'in isminin bulunmaması, müşteki beyanlarında sanık ...'in kamu görevlisine görevini yaptırmamak için gerçekleştirilen cebir veya tehdit eyleminden açıkça bahsedilmemesi ve sanığın iddianameye konu olan ilk olayda, olay yerinde bulunmadığını, babasının polislerce dövülmesi nedeniyle hastanede olduğunu öğrenince hastaneye gittiğini,

hastanede polislerin kendisini ilk olayla ilişkilendirerek yakaladığını ancak olayla bir ilgisinin olmadığını savunması ve tanık ...'ın savunmayı doğrulaması karşısında, müşteki polislerle sanığın yüzleştirilmesi suretiyle sanık ...'in ilk olay içerisinde bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturulmadan ve direnme suçunda aranan cebir veya tehdit unsurlarının sanık ... için ne şekilde gerçekleştiği kanıtlara dayalı olarak tartışılıp gösterilmeden, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;

a- Sanık hakkında düzenlenen iddianamede TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması talep edilmediği halde ek savunma hakkı tanınmadan TCK'nın 43/2. maddesi gereğince hüküm kurularak, CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

b- Cezası ertelenen sanık hakkında, TCK'nın 51/3. maddesi gereğince belirlenen denetim süresinin verilen cezadan az olamayacağının gözetilmemesi,