Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/23290 K.2017/3850

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve hükmü temyiz hakkının kişiye bağlı hak olması sebebiyle 04.11.2014 tarihinde yüzüne karşı verilen hükme yönelik sanığın 05.11.2014 tarihinde yaptığı temyizin geçerli bir temyiz talebi olduğu halde 07.11.2014 tarihli ek karar ile temyizin reddine karar verildikten sonra sanığın vasisinin süresinde yaptığı temyiz talebinin de 01.12.2014 tarihli ek karar ile reddedilmesi neticesinde sanığın 02.12.2014 tarihli temyiz talebinin, Yerel Mahkemenin 07.11.2014 tarihli ek kararı ile yasa yoluna başvuru hakkına ilişkin açıklama yanıltıcı olarak gösterildiğinden süresinde olduğu değerlendirilmekle, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın, görevi yaptırmamak için direnme eylemini, birden fazla görevliye karşı bir suç işleme kararı kapsamında tek bir fiil ile gerçekleştirmesi karşısında, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,