Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/23413 K.2016/9959

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

TCK'nın 232/1. fıkrası kapsamında kötü muamele suçunun oluşabilmesi için failin, kötü muamele oluşturabilecek eylemlerini, aynı konutta birlikte yaşadığı kişilere karşı işlemesi gerekmektedir.

Bu itibarla incelemeye konu olayda, sanık yargılamanın aşamalarında ve değişmeyen savunmalarında, olay tarihinde eşi olan ... ile aralarında boşanma davası olduğunu ve ayrı yaşadıklarını savunması, mağdur ...'ın 07/08/2010 tarihli kolluk aşamasında alınan beyanında, sanık ile aralarında boşanma davası olduğunu ve sanığın kendileri ile birlikte yaşamadığını, zaman zaman evlerine çocuklarını görmek amacıyla gelip gittiğini ifade etmesi, mağdur ...

Yaraş'ın aynı tarihli kolluk beyanında, sanığın kendileri ile birlikte yaşamadığını belirtmiş olması karşısında, mahkemece kötü muamele suçunun “birlikte yaşama” unsurunun somut olayda ne şekilde gerçekleştiği açıklanmadan ve sanığın kovuşturma aşamasında kabul ettiği 07/08/2010 tarihli kolluk ifadesinde “Eve gittim, zile bastım ancak evde kimse olmadığı gibi ben de merdiven boşluğundan evin balkonuna rahatlıkla girilebiliyordu, bu nedenle ben de balkondan içeri girdim” şeklindeki beyanı dikkate alınarak, eyleminin konut dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturup oluşturmayacağı kararda tartışılmadan, yazılı şekilde hüküm kurulması,