Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/23814 K.2016/10198

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen TCK'nın 227/4. maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,

2- Kabule göre,

a- Sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdurun fuhuş yapmasına aracılık ettiği anlaşıldığından, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b- Sanık hakkında hüküm kurulurken temel hapis cezasının alt sınırdan belirlenmesine karşın, aynı gerekçelerle adli para cezasının alt sınırın üzerinde belirlenmesi,

c- Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının, kapsam ve içerik itibariyle infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceği,