Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/24150 K.2016/9705

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- TCK'nın 232/1. maddesinde düzenlenen kötü muamele suçunun, yaralama, tehdit, sövme gibi kanunun başka maddelerinde açıkça düzenlenmiş suçlar dışında kalan, "çıplak gezdirme, aç bırakma, sürekli alay etme, korkutma" gibi merhamet ve şefkatle bağdaşmayan eylemleri kapsadığı, sanığın resmî nikahlı eşi olan mağdurenin "yüzüne iki defa tokatla vurduğu ve evin kapısını kilitleyerek ayrıldığı,

aynı günün akşamı aynı konu nedeniyle çıkan tartışma nedeniyle şüpheli Mehmet'in müşteki Behiye'yi kemerle vurmak suretiyle darp ettiği" şeklinde anlatılan eylemlerin 5237 sayılı TCK'nın 86/3-a. ve 109/1, 109/3. maddelerine uygun yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek kötü muamele suçundan aynı Kanunun 232/1. maddesi uyarınca mahkûmiyet hükmü kurulması,