Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/24155 K.2016/10147

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-TCK'nın 232/1. maddesinde düzenlenen aile bireylerine kötü davranma suçu; yaralama, tehdit, sövme gibi Kanunun başka maddelerinde açıkça düzenlenmiş suçlar dışında kalan, çıplak gezdirme, aç bırakma, sürekli alay etme, korkutma gibi merhamet ve şefkatle bağdaşmayan eylemleri kapsar.

Somut olayda, sanığın, tartıştığı resmi nikahlı eşi olan mağdura vurmak suretiyle BTM ile giderilecek şekilde yaraladığı iddiasının TCK'nın 86/2-3.a maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunu oluşturduğu, mağdurun kollukta alınan beyanında sanığın kendisini ve çocuklarını evden attığına yönelik iddiası hususunda, mağdurun soyut iddiası dışında delil elde edilemediği ve sanığa bu yönlü savunma hakkı tanınmadığı gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle kötü muamele suçundan hüküm kurulması,

2- Tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetin, kesin nitelikteki adli para cezasından ibaret olması, karşısında, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,