KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2015/25418 E., 2016/7328 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Nisan 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hakaret, kişilerin huzur ve sükununu bozma
- Hükümler
- Beraat, mahkumiyet
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
1) Sanık ...'ya yükletilen hakaret ve her iki sanığa yükletilen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan beraat hükümlerinin usul ve Kanuna uygun olduğu,
Anlaşıldığından, katılan ... vekilinin temyiz gerekçeleri yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2) Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
A) Oluşa göre, eylemin katılana karşı gıyapta hakaret biçiminde gerçekleştiğinin ve sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi için en az üç kişiye gönderilmesinin kanuni zorunluluk olduğunun anlaşılması karşısında, suça konu mektupların kimlere gönderildiği araştırılıp, bunlardan davanın konusunu oluşturan mektupla birlikte en az iki tanesinin daha getirtilip dosyaya konulması ya da mektupların gönderildiği kişilerden içeriklerinin doğrulanması ile bunun sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma sonucu sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi,
B) Kabule göre ise,
a) Sanık hakkında TCK'nın 125/3-a maddesi gereğince gün adli para cezasının alt sınırının 365 gün olduğu gözetilmeksizin, 1 yıl biçiminde belirlenmesi suretiyle eksik ceza verilmesi,
b) Sanığın eylemini mektupla gıyapta hakaret şeklinde işlemesi karşısında, hakkında TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2015/25418, K. 2016/7328, 11 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama